Ongeduldig als een kind dat naar de Efteling gaat…

Ik ben enthousiast. Niet dat ik er niet van kan slapen, maar de mogelijkheden die nieuwe productietechnologieën geven, boeien me toch meer dan menig TV-programma.
In een eerdere blogpost schreef ik al dat 3D printen het KOOP verplaatst, en dat dit zo een impact heeft op hoe logistieke ketens in de toekomst gaan werken. Er zijn nog wel een aantal beperkingen aan deze technologie. Zo is er, evenals bij printen op papier, een minimale resolutie die gehaald kan worden. Deze is nog niet fijn genoeg om onderdelen die een hoge precisie vereisen rechtstreeks van de printer te gaan gebruiken. Een bijkomende handeling, het ‘glad’ maken van het eindproduct is dus nog nodig.

Zonet zag ik een artikel over een machine die deze handelingen combineert: Je kan het hier lezen.
Doordat het stuk niet losgemaakt moet worden uit één machine om dan in een andere gemonteerd te worden, is de uitlijning perfect, en kan een ongekende precisie gehaald worden…
Ik kan me ook voorstellen dat het mogelijk is om tussentijds oppervlaktes te polieren die achteraf niet meer bereikbaar zijn doordat er materie ‘bijgeprint’ wordt. Jammer genoeg ben ik geen designer die hierdoor nieuwe ontwerpen voor zich ziet, maar in ieder geval wordt er weer een grens aan de creativiteit doorbroken.

Nu nog een mooi stukje software dat CAD tekeningen rechtstreeks vertaalt in de nodige machinecommando’s, en er is binnen enkele jaren nog amper technische kennis nodig om iets te produceren.

Ik kan amper wachten om te zien wat er nog allemaal in de pijplijn zit, en hoe dit de komende paar jaar het industriële landschap, en de producten die er uit komen, gaat veranderen.